یک نظرسنجی بین‌المللی که توسط صندوق مشترک‌المنافع در ۱۰ کشور پردرآمد انجام شده نشان می‌دهد که ۲۹ درصد از کانادایی‌های ۱۸ ساله و بالاتر در سال ۲۰۲۳ از افسردگی، اضطراب یا سایر مشکلات سلامت روان رنج برده‌اند. متاسفانه پیش‌بینی می‌شود این آمار در سال ۲۰۲۴ رو به بالا خواهد بود.
سارا کنل، مدیر ملی سیاست عمومی انجمن سلامت روان کانادا، در این زمینه گفت: واقعاً با آنچه در سراسر کشور می‌بینیم از نظر افزایش سطح استرس، اضطراب و افسردگی، با زمان کوید برابری می‌کند!
در این نظرسنجی، ۱۷ درصد افراد نگران وضعیت اجاره و یا وام مسکن‌شان و ۱۰ درصد آن‌ها نگران نداشتن غذای کافی بودند. متاسفانه در این میان ۲۹ درصد کانادایی‌ها گفتند که توان پرداخت هزینه‌های سلامت روان را ندارند و هیچ گزینه رایگانی در دسترس عموم نیست.

رابطه شرایط اقتصادی و سلامت روانی کانادایی‌ها
در همین زمینه دکتر نسترن ادیب‌راد، روان درمانگر شهر تورنتو در گفتگو با ایران استار می‌گوید:

شغل رواندرمانگری به گونه‌ای است که حال و روز مراجعین ما به تناسب تغییر و تحولات اجتماعی اقتصادی و سیاسی، تغییر می‌کند. چنانکه مشکلات روحی و عاطفی مراجعین تحت تاثیر عوامل یاد شده است. برای مثال در دوره پاندمی وسواس فکری و عملی و انواع اضطراب‌های ناشی از سرایت بیماری در مراجعه‌کنندگان آمار بالایی را نشان می‌داد. در انقلاب مهسا مراجعین به شدت تحت تاثیر وضعیت بحرانی سیاسی ایران قرار داشتند و از اضطراب و احساس ناامنی رنج می‌بردند و اکنون تحت تاثیر شرایط اقتصادی کانادا وضعیت مراجعین به لحاظ روانی در طیف گسترده‌ای از اضطراب، نا امیدی و خشم قرار گرفته است از جمله دلایل اخیری که بعضی از مراجعین را با نشانگان التهاب عاطفی به جلسات مشاوره می‌آورد، عبارت است از احتمال افزایش مالیات به شکل‌های مختلف اعم از سود سرمایه، مالیات بر کربن و نیز اخیرا مالیات اضافه ساکنان تورنتو برای افزایش بودجه امنیتی. طبیعتا افزایش مالیات به اشکال مختلف می‌تواند تأثیرات عاطفی مختلفی بر مردم عادی وصاحبان مشاغل کوچک داشته باشد.
وی برخی از تأثیرات عاطفی بالقوه را در این زمینه به شرح زیر مطرح کرد:

استرس و اضطراب: صاحبان مشاغل کوچک ممکن است به دلیل پیامدهای مالی مالیات بر عایدی سود سرمایه بالاتر، استرس و اضطراب بیشتری را تجربه کنند. این بار مالی اضافی می‌تواند بر ذهن آن‌ها سنگینی کند و منجر به افزایش سطح استرس شود.

ناامیدی و دلسردی: مواجهه با افزایش قابل توجه نرخ مالیات بر عایدی سرمایه ممکن است صاحبان مشاغل کوچک را به احساس ناامیدی و دلسردی سوق دهد. آن‌ها ممکن است این تغییر را به عنوان مانعی برای موفقیت مالی و رشد آینده خود درک کنند.
عدم قطعیت و ترس: عدم اطمینان در مورد چگونگی تأثیر افزایش نرخ مالیات بر امور مالی شخصی و تجاری می‌تواند ترس و دلهره را در بین حقوق بگیران و نیز صاحبان مشاغل کوچک برانگیزد. ماهیت غیرقابل پیش‌بینی چنین تغییرات مالیاتی می‌تواند باعث ایجاد حس ناامنی شود.
خشم و عصبانیت: برخی از مردم وصاحبان مشاغل کوچک ممکن است نسبت به دولت یا سیاست‌های مالیاتی احساس خشم یا عصبانیت کنند. آن‌ها ممکن است نرخ مالیات بالاتر را ناعادلانه یا مضر برای کار سخت و موفقیت خود بدانند.
بی‌انگیزگی: بسیاری از افراد حرفه‌ای و صاحبان بیزینس‌های کوچک افزایش بی‌رویه مالیات‌ها را موجب بی‌انگیزگی خود برای گسترش حرفه و افزایش درآمد می‌دانند چرا که افزایش درآمد منجر به افزایش شدید مالیات شده و گاهی باعث متضرر شدن آن‌ها نسبت به زمانی می‌شود که درآمد کمتری داشتند. لذا انگیزه خود را برای گسترش حرفه از دست می‌دهند.
درگیری‌های خانوادگی: بی‌ثباتی وضعیت اقتصادی و فشار مالی ناشی از افزایش مالیات‌ها باعث حس بیقراری و کم تحملی در اعضای خانواده شده سطح اضطراب و تنش را در خانواده‌ها بالا می‌برد. بنابراین ما شاهد روزافزون اختلافات خانوادگی و از هم‌پاشیدگی روابط زوج‌ها هستیم.

در نهایت دکتر ادیب‌راد به این جمع‌بندی می‌رسد که برای افرادی که به گونه‌ای تحت تاثیر فشار مالیاتی هستند و یا صاحبان مشاغل کوچک، ضروری‌ست که در چنین مواقع پرچالشی از سلامت روان خود مراقبت و در صورت نیاز از مشاوران مالی و متخصصان سلامت روان؛ حمایت دریافت کنند.