طبق تحقیقات "‌کتی تاملینسون" و "‌زیا زو"‌ از بازار املاک غیرقانونی ونکوور،‌ میلیون‌ها دلار از وام‌های‌ وام دهندگان خصوصی با تجارت "فنتانیل" مرتبط است.
پلیس در اوایل سال 2016‌ مبلغ 660970‌ دلار پول نقد کشف کرد که این پول‌ها از فروش ‌فنتانیل و دیگر مواد مخدر خیابانی بدست آمده بود. این پول‌ بعد از دستگیری "یانگ ژانگ"، "چی‌گوانگ ژانگ" و "وی ژانگ" و اعتراف آنان کشف شد. این پول‌ها در بدنه مرسدس بنز و یا پشت صندلی خودروی لندروور، و بقیه در گاوصندقی در یک آپارتمان مخفی شده بود.
این افراد علی‌رغم اینکه‌ به صورت غیر مستقیم در توزیع مواد مخدر و کشته شدن افراد‌ دست داشته‌اند، ولی‌ چون‌ در هنگام دستگیری مواد مخدری در اختیار نداشتند، برایشان جرمی قابل ثبت نمی‌باشد. این موضوع در بریتیش کلمبیا غیر معمول نیست. البته پول ژانگ‌ها ضبط شده چون یک قاضی حکم داد که این پول‌ها،‌ درآمد حاصل از اعمال مجرمانه‌ می‌باشد {و بنابراین باید ضبط شوند}.
نگهداشتن پول نقد دردسر بزرگی برای قاچاقچیان مواد مخدر است زیرا آنها نمی‌توانند با یک کیسه پُر از پول نقد حاصل از فروش خیابانی مواد مخدر به بانک رفته و آنرا به حسابی واریز کنند. کارکنان بانک موظفند موارد مشکوک، مانند واریز مبلغ بزرگی از پول نقد را گزارش کنند. به همین علت قاچاقچیان همواره به دنبال راه‌های به ظاهر قانونی دیگری برای پولشویی هستند.
تحقیقات نشان داد که ژانگ‌ها و سایر ساکنان محلی مرتبط‌ با جرایم مواد مخدر، ثروت خود را در املاک و مستغلات منطقه ونکوور سرمایه‌گذاری کرده‌اند، بدون آنکه هیچ یک از آن املاک در مالکیت خودشان باشد.
چند ساعت پس از انتشار این تحقیقات، دادستان کل بریتیش کلمبیا‌ گفت: "این موضوع بسیار جدی و عمیق است."
"دیوید ایبی" وکیل و عضو پارلمان گفت: "این گزارش تأیید تعهد دولت ما برای اقدام علیه پولشویی و فعالیت‌های جنایی در بریتیش کلمبیا‌ است."
ژانگ و دیگر وام‌دهنده‌های خصوصی میلیون‌ها دلار پول را‌ از طریق وام‌های کوتاه و بلند مدت منتقل کرده‌اند.
این موسسات وام دهنده خصوصی همانند یک بانک وام می‌دهند،‌ سپس ملک فروخته شده را در رهن {گرو} خود می‌گیرند طوری که وام گیرنده باید اقساط آن را به همراه سود ماهیانه پرداخت کند. در صورتی که ملک در این مدت فروخته شود، وام از درآمد حاصل از فروش در قالب پول قانونی، و نتیجتا بصورت قانونی، به حساب وام‌دهنده‌ی خصوصی بر‌می‌گردد. نرخ بهره موسسه ژانگ تا 39.6 درصد در سال و‌ در برخی از موارد تا 120 درصد در سال نیز بوده است.
هدف آنها تازه‌واردان یا گردشگران ثروتمند چینی یا فرزندان آنها هستند که ملکی در کانادا خریداری کرده‌اند و می‌خواهند از آن به عنوان اهرمی برای قرض گرفتن مقادیر زیادی پول نقد استفاده کنند؛ چرا که آنها‌ معمولا می‌خواهند از این پول برای قمار و یا سایر هزینه‌های اضافی و یا پرداخت بدهی‌های دیگر استفاده کنند.
به طور معمول، ثروت آنها در چین است، ثروتی که به راحتی نمی‌تواند از طریق حوله‌جات بانکی جابجا شود زیرا دولت چین انتقال بیش از 50000 دلار در سال به خارج از کشور را برای شهروندان خود ممنوع کرده است. اکثر صاحب خانه‌ها حداقل یک وام مسکن با یک بانک کانادایی دارند و قدرت گرفتن وام‌های اضافه دیگر از بانک‌ها را از دست داده‌اند‌. اینجاست که بانک‌های خصوصی وارد عمل می‌شوند پول سریع و آسان که راحت به دست می‌آید‌.
"جیا گائو‌" یکی از مشتریان ژانگ که‌ مشاور املاک و مستغلات است‌ و در چین هم فعالیت دارد، عادت به قمار دارد.
‌گائو ده‌ها میلیون دلار از چندین وام دهندگان خصوصی قرض گرفته است‌. این میزان بیشتر از ارزش اموال او بوده، بنابراین مجبور شده 58 میلیون دلار ارزش املاک و زمین‌های خالی‌اش در ونکوور را به طلبکارانش بدهد.
در واقع افراد قاچاقچی که از محل فروش مواد مخدر پول زیادی را به صورت فیزیکی کسب کرده‌اند و به عنوان پول سیاه شناحته می‌شود، قادر به جریان انداختن این میزان پول در سیستم بانکی نمی‌باشند چون امکان مشخص کردن منبع اصلی پول‌ وجود ندارد . بنابراین با تاسیس موسسات وام دهنده خصوصی‌ به افراد عمدتا ثروتمندی که امکان اخذ وام از بانک‌ها را ندارند برای خرید ملک پول با بهره بالا قرض می‌دهند به این ترتیب در طول مدت پرداخت اقساط و یا در هنگام فروش ملک به صورت قانونی پول وارد چرخه بانکی شده به پول سفید یا قانونی تبدیل می‌گردد.