مصی فراهانی - یکشنبه گذشته برای دیدن رژه همجنسگرایان به سمت دان تاون حرکت کردم. البته تا زمانی که ساب وی فینچ برسم  مردد بودم. هوای بارانی علت تردیدم بود.
در ایستگاه دانداس پیاده شدم و خوشبختانه چون زود رسیده بود در موقعیت مناسبی جا گرفتم.
باران باعث شده بود که مردم رنگین کمانی از چترهایشان بسازند.
گروه ها و نهادهای مختلفی شرکت کرده بودند.
پلیس، تی تی سی، بانکها، فیسبوک، گوگل، توییتر، مایکروسافت، احزاب سیاسی، جمعی از پزشکان و پرستاران و .....
همه آمده بودند که بگویند تنوع و تفاوت های اجتماعی را میپذیرند و حمایت میکنند.
در بین جمعیت مادر و پسری از روبرویمان عبور کردند که مادر دست در گردن پسرش انداخته بود و در دست دیگرش پلاکارد کوچکی بود که روی آن با دست نوشته بود من پسر همجنسگرایم را دوست دارم.  با عبور آنها از مقابلمان
آقای میانسالی که کنارم بود با حالت بغض آلود گفت وقتی کوچکتر از این پسر بودم و خانواده ام فهمیدند که من همجنسگرا هستم از خانه بیرونم کردند. مدت‌ها زیر پل‌ها می‌خوابیدم. نه جایی برای سکونت داشتم نه  پولی و نه کاری. زندگی خیلی سختی داشتم. دستمالی به او دادم که اشکهایش را پاک کند و فکر می‌کردم که دمکراسی مثل باران زیباست. 
فکر می‌کنم این رژه شروع خوبی برای هفته‌ای بود که روز تنوع فرهنگی یکی از روزهای آن است. امروز چهارشنبه 27 جون روز تنوع فرهنگی. 
امیدوارم نگرش دمکراسی در جوامع مختلف نهادینه شود.
مصی فراهانی -انجمن خبرنگاران فومی