این جوان 25 ساله ورزشکار تورنتویی می‌دانست که ابتلا به بیماری کووید-19 ممکن است برای هر کسی اتفاق بیفتد اما هرگز فکر نمی‌کرد که برای او هم اتفاق بیفتد. "دیوید انزاروت" اصلا نگران نبود که تعطیلات اوایل ماه مارچ او در سواحل جنوبی فلوریدا به نبرد با کرونا ختم شود. اما 10 روز بعد او خود را قرنطینه و در اتاق اورژانس بیمارستان عمومی تورنتو یافت در حالیکه ماسکی نیز روی دهانش بسته بود و در حین انجام تست کرونا می‌گفت: "این باورنکردنی‌ترین دردی‌ست که تاکنون تجربه کرده ام".
یک روز بعد این دانشجو سابق دانشگاه مک‌مستر متوجه شد که به ویروس کرونا آلوده شده، ویروسی که منجر به ایجاد اختلالات گسترده در کانادا و در سراسر جهان شده است. او می‌گوید: " من نمی‌توانم بگویم که احساس این بیماری نسبت به هر آنچه که قبلاً تجربه کرده بودم چقدر متفاوت بود".
 
مهمانی با هزاران نفر و اوقاتی خوش
او در 5 مارس به همراه دوست خود وارد میامی شد تا در جشنواره مهمانی (پارتی) زمستانی شرکت کند. این اولین‌بار نبود که به آنجا می‌رفت و خوب می‌دانست چه برنامه‌ای انتظارش را می‌کشد: یک هفته پُر از رقص نور و لیزر، چراغانی، موسیقی و رقص.
در آن زمان، کرونا تازه در کانادا ظاهر شده بود. دیوید می‌گوید: "قطعاً کرونا در ذهن همه بود، اما ... در آن زمان، ما فکر می‌کردیم این همه خرجی را که از پیش کرده بودیم از دست ندهیم؛ من خودم به تعطیلات احتیاج داشتم بنابراین به خودم گفتم برو"!
بعد از یک هفته زندگی شبانه در بین هزاران نفر، مسافرت با گروهی در حدود 20 نفر و به اشتراک گذاشتن یک اتاق هتل با سه نفر دیگر از جمله یکی از دوستان تورنتویی دیگرش، دیوید 11 مارچ دوباره پرواز کرد و از فلوریدا به تورنتو بازگشت؛ آنوقت بود که همه چیز تغییر کرد. وی می‌گوید در طول پرواز احساس می‌كرد که نئشه شده بطوریکه کاملا اختیار از دستش خارج شده بود. وی ادامه داد: "در آن مرحله ، [کارکنان فرودگاه] فقط از من سؤال می‌کردند که آیا من طی 14 روز گذشته به ایتالیا رفته بودم یا نه؛  هیچ معاینه پزشکی صورت نمی‌گرفت و آنها کار دیگری هم انجام نداند".
دیوید پس از خروج از فرودگاه مستقیم به آپارتمانش در خیابان یانگ رفت، جایی که تنها در آن زندگی می‌کند. سپس یکی از دوستانش پیامی را در گروه "چت" بین خودشان ارسال کرد مبنی بر اینکه بیمار است. این موضوع باعث شد تا دیوید به رئیس خود در بانک "تی‌دی" ایمیل بزند و بگوید که می‌خواهد از خانه کار کند. او می‌گوید رئیسش آن را پذیرفت.
 
باورنکردنی‌ترین دردی که تاکنون تجربه کرده‌ام
عصر روز 12 مارس، ویروس با تمام وجود به او حمله کرد. دیوید می‌گوید: "دقایقی که از خواب بیدار شدم، احساس کردم که در استخر عرق خودم غرق شده‌ام. می‌لرزیدم. خیلی سردم بود. مثل اینکه پُتکی به سرم می‌خورد. این چیزی بود که قبلاً هرگز تجربه‌اش نکرده بودم. این باورنکردنی‌ترین دردی بود که تا به حال تجربه کرده‌ام... انگار یک جاده‌صاف‌کن از روی بدنم گذشته بود".
او نمی‌دانست چه بلایی سرش آمده، اما آن هر آنچه که بود باعث شد تا وی تا شب شنبه، یعنی دو روز بعد از آن، در تختخواب نقش بر زمین شده باشد. او حتی نتوانسته بود یک تکه نانی بخورد یا زیر دوش برود.
دیود می‌گوید: "مواردی را احساس می‌کردم که به من می‌گفت باید بروم اورژانس بیمارستان". در آن شب، دهان و گلوی او گرفت و هنگام خوابیدن در رختخواب نفسش بند می‌آمد، و هر وقتی که به خواب می‌رفت بیش از 30 دقیقه نمی‌خوابید.
صبح روز بعد، یعنی یکشنبه 15 مارچ، دیوید متوجه چیزهای جدیدی شد: ترتیب‌دهندگان مهمانی فلوریدا طی ایمیلی گفته بودند که آزمایش کرونای چندین شرکت‌کننده این برنامه مثبت بوده و به سایر مهمان‌ها هشدار داده بودند. برگزارکنندگان بعدها ارسال این ایمیل را تأیید کردند.
دیوید می‌گوید: "آن وقت بود که به خودم گفتم همین الان بایستی کاری انجام دهم".
 
بیمارستان و قرنطینه
در آن شب، ماسکی را که از فرودگاه گرفته بود به صورت زد، "اوبر" گرفت و به بیمارستان عمومی تورنتو رفت. وی می‌گوید طی 25 دقیقه از اتاق انتظار عمومی خارج و به اتاقی بردندش تا مدتی آنجا منتظر بماند تا یک اتاق دیگر را برایش خالی و تمیز کنند. پس از آن دو پزشک و یک پرستار از پشت درهای بسته با او صحبت کردند. هنگامی که افراد بیمارستانی او را برای انواع مختلف آنفلوانزا آزمایش کردند و نیز از سینه‌اش عکس‌برداری با اشعه ایکس گرفتند تا ببنند آیا سینه‌پهلو کرده یا خیر، همه آنها از سر تا پا خودشان را با لباس‌های یکسره مخصوص پوشانیده بودند. آزمایش کرونا از بینی هم آزمایش راحتی نبود. او آن شب بیمارستان را ترک و به آپارتمان خود بازگشت، بدون اینکه هیچ چیزی را لمس کرده باشد.
 کمتر از 24 ساعت بعد، پزشک تماس گرفت و به او گفت که او کرونا دارد.
وی می‌گوید: "هیچ‌کس مقصر نیست... من خودم خودم را در مکانی قرار دادم که سلامتی من مرا به خطر می‌انداخت".
وزارت بهداشت از بانک تی‌دی که دیوید در آن کار می‌کند خواست تا به وی اجازه دهد او از خانه کار کند. یک کارمند بانک تی‌دی گفت که این بانک می‌داند که یک کارمندش پس از بازگشت از سفر، بدون اینکه سر کار برود به قرنطینه رفته و این همان چیزی است که همه بایستی انجام دهند.
چهار روز پس از اینکه پاسخ مثبت آزمایش دیوید آمد، دیوید هنوز رو به بهبود است. او مقداری استامینوفن برای کمک به کاهش علائم این کرونا مصرف می‌کند، اما هنوز درمانی برای بیماری او وجود ندارد. بدن او باید به تنهایی بر ویروس غلبه کند. در همین حال دوست وی به هیچ وجه علائمی از این بیماری را نداشته است. دیوید داستانش را در رسانه‌های اجتماعی با مردم به اشتراک گذاشته است.
در حالی که تاثیر این ویروس از فردی به فرد دیگری متفاوت است، علائمش نیز می‌تواند در افراد مختلف متفاوت باشد؛ برخی از افراد علائم بسیار خفیف‌تری نسبت به دیود گزارش کرده‌اند، و برخی علائمی بدتر. دیوید امیدوار است که داستانش توجه افرادی را که هنوز ویروس را جدی نمی‌گیرند جلب کند و اهمیت روش دوری اجتماعی را یادآوری کند، مانند مسافرت نکردن و رعایت فاصله دو متری از دیگران. وی می‌گوید: "با همه این احوال این می‌تواند برای هر کسی اتفاق بیفتد و همه ما را تحت تأثیر قرار دهدو همه بایستی بر آن چیره شویم".