از اختلافات موردی تا همراهی مطلق
به زعم برخی کارشناسان حسن روحانی گزینه مطلوب رهبر جمهوری اسلامی برای انتخابات سال ۹۲ نبود اما علی خامنهای به زعم خودش از تهدید پیروز روحانی یک فرصت ساخت تا بتواند با سر و سامان بخشیدن به وضع اقتصادی نظام و خروج از سایه تحریمهای سنگین شورای امنیت و سازمان ملل دوباره در رقابتهای منطقهای عرض و اندام کند و نفوذ ایران را در منازعات سوریه، عراق، لبنان، یمن و حتی بحرین گسترش دهد.
البته رابطه رهبر ایران و حسن روحانی در دوره اول ریاست جمهوری روحانی بسیار پر فراز و نشیب بود به طوری که تا سال ۱۳۹۶ یعنی پیش از انتخابات ریاست جمهوری یازدهم این دو بر سر موضوعاتی مختلفی در تریبونهای عمومی روی در روی هم صف آرایی کردند.
اشتغال زنان، علوم انسانی، شورای نگهبان و رد صلاحیتها، دخالت سپاه در سیاست و سازماندهای مخالفتها علیه دولت، مذاکره با آمریکا، انقلابی بودن یا نبودن، برجام یک و طرح موضوع برجام ۲ و آموزش زبان انگلیسی تنها چند موضوع از موضوعات زیادی بودند که باعث صف آرایی علنی حسن ورحانی و رهبری جمهوری اسلامی در افکار عمومی شد.
حتی در سال ۱۳۹۷ یعنی در سال اول دور دوم ریاست جمهوری همه اختلافهای گاه بی گاه رهبری و روحانی در مجامع عمومی بازتابهایی داشت. برای مثال پس از افزایش تحریمهای آمریکا و خروج این کشور از برجام روحانی موضوع محدود بودن اختیارات ریاست جمهوری و دخالت نهادهای زیرمجموعه رهبری در حوزه اجرایی را پیش کشید و حتی یکبار به طعنه این موضوع را مطرح کرد «من به رهبری پیشنهاد دادم تا فرماندهی جنگ اقتصادی را بپذیرد، اما ایشان قبول نکرد و به من واگذار کرد.» تا به طور عنلی نشان دهد از دخالت دستگاههای رهبری و خود وی در امور اجرایی ناراضی است.
به هرحال در همان زمان هم عدهای این بحث را مطرح می کردند که این اختلاف نظرها البته جنبه راهبردی ندارد و بیشتر تاکتیکی است و حتی برخی دیگر مدعی بودند که این اختلاف نظرها کاملا مهندسی شده و به نفع گرفتن امتیازهای بیشتر توسط روحانی از مجامع بین المللی ساخته و پرداخته شدهاند.
این اظهارات روحانی که هیچ سنخیتی با انتقادهای قبلی اش نداشت در نهایت سبب شد که انتخابات مجلس در یک فضای انحصاری و غیرقابتی برگزار شود و جریان مطلوب رهبر ایران بیشتر کرسیهای مجلس آینده ار اشغال کند.
روحانی به تازگی هم فارغ از ادبیات امنیتی و رهبری پسندی که علیه رسانهها داشته است از عملکرد زیرمجموعههای رهبری از جمله بنیاد مستضعفان و ستاد اجرایی فرمان امام در مقابله با کرونا ستایش کرده و به نوعی نظر بسیاری از فعالان و منتقدان را که خواهان اختصاص منابه این نهاد برای مقابله با کرونا هستند را تخطئه کرده است.
چرا روحانی مطیعتر شده است؟
آنچه مشخص است حسن روحانی قصد ندارد به هیچ عنوان سرنوشتی همچون سید محمد خاتمی یا حتی محمود احمدی نژاد داشته باشد و دوران ریاست جمهوری خودش را با هزینه تقابل با رهبر جمهوری اسلامی به پایان ببرد.
در عین حال مواردی به ویژه پروندههای فساد اقتصادی در دولت وجود دارد که آهسته آهسته در حال عیان شدن هستند از جمله پرونده سنگین حیف و میل شدن نزدیک به ۵ میلیارد دلار ارز دولتی و تبدیل شدن آن به رانت برای گروههایی خاص که در گزارش تفریغ بودجه دیوان محاسبات نمود داشته است. برخی کارشناسان می گویند پای بسیاری از نزدیکان روحانی در این پرونده سنگین به اصطلاح«گیر» است. کم اینکه پرونده فساد اقتصادی حسین فردیون برادر حسن روحانی همچنان مفتوح است و هر آن امکان دارد که سپاه یا قوه قضاییه آن را برای بررسی بیشتر دوباره وارد دستور کار خودشان کنند.
به هرحال مسلم است که روحانی نمیخواهد با پایان دوره ریاست جمهوریاش حاشیه نشین شود یا حتی به تیغ انتقام نهادهای زیر مجموعه رهبری از جمله قوه قضاییه دچار شود که رئیس آن یعنی ابراهیم رئیسی قبلا در انتخابات ریاست جمهوری از او شکست خورده و نشان داده که با اشاره رهبری حاضر است از تمام قوای خود برای به محکمه کشاندن روحانی و نزدیکانش استفاده کند.
روحانی اما میخواهد با به دست آوردن دل رهبری در فرصت باقیمانده در صحنه باقی بماند یا دست کم پس از خروج از قدرتش از گزند انتقامها در امان باشد. مگر آنکه اتفاق خاصی در فصای سیاسی ایران رخ دهد و روحانی تصمیم بگیرد در سیاست کنونی خودش تجدید نظر کند.
۱- ماسک ان-۹۵ بزنید، کرونا از ماسکهای معمولی رد میشود. ۲- فیلتر هوای قوی هپا بگذارید. ۳- تا جایی که میتوانید از مردم حذر کنید. ۴- تغذیه خوب و سالم داشته باشید، مقادیر زیاد ویتامین C و D مصرف کنید. ۵- بسیار ورزش کنید. ۶- اگر توانستید حتما واکسن بزنید.
درباره نویسنده/هنرمند
![]() | Arash Moghaddam آرش مقدم مدرک کارشناسی کامپیوتر و تخصص تولید رسانه دیجیتال دارد و مدیریت تولید بیش ۹ رسانه تصویری، چاپی و اینترنتی را بعهده داشته است. |
ویراستار اول: آرش مقدم؛ ویراستار نهایی: پر ابراهیمی - ویراستاری موقت: عباس حسنلو
ویراستار اول: آرش مقدم؛ ویراستار نهایی: پر ابراهیمی - ویراستاری موقت: عباس حسنلو